Çift vuruş dizisinde her el arka arkaya iki vuruş yapar. Hareket görünüşte basittir. Davul tekniğinin en uzun süre isteyen bölümlerinden biri olması da bu basit görüntüyle ilgilidir; iki vuruş aynı yoldan gelmez. Birinci vuruş elle üretilir, ikincisi ise bagetin deriden geri sıçramasının parmaklarla yönlendirilmesiyle çıkar.
Bu yönlendirme kurulmadan ikinci vuruş zayıf ya da düzensiz çıkar. Yeni başlayanda iki vuruş arasındaki gürlük farkı açıkça duyulur. Fark kapanmadan tempo artırılmaz. Sıçrama bileğin değil parmakların işidir; gevşek tutulan bir bagette parmaklar sıçramaya eşlik eder ve ikinci vuruşu yerine oturtur.
Sıkı tutulan bir bagette sıçrama hiç oluşmaz ve ikinci vuruş kaybolur. Çalışma üç tempo bölgesinde yürütülür. Çok yavaşta her vuruş elle üretilir, orta temponun içinde sıçrama devreye girer, yüksek tempoda ise iş tümüyle sıçramaya kalır. Atlanan bir bölge, ilerleyen aylarda belirli bir tempoda kalıcı bir sınır olarak geri döner. Üç bölgenin tamamı aynı haftanın içinde çalışılır.
Tekniğin oturması aylarla ölçülür. Günde beş dakikalık düzenli çalışma, haftada bir yapılan uzun bir oturumdan daha çok iş görür; parmak denetimi sıklıkla kurulur, süreyle değil. Çalışmanın bir bölümü kayda alınır ve iki vuruşun eşitliği dinlenerek denetlenir. Kulak, çalarken kendi vuruşunu olduğundan eşit duyar.